Hendrik en Jolanda

Posted on

De liefde is mooi, de liefde is echt. Ze is vol geduld en in alles oprecht. Ze kent geen jaloersheid, is niet uit de hoogte. Ze bloeit als er zon is, is trouw in de droogte. Niet zelfgenoegzaam, niet grof of zelfzuchtig. Ze blaast iets niet op, maar blijft rustig en luchtig. Ze houdt van de waarheid, ze eert en verdraagt. Zo wonderlijk schoon, dat het andere vervaagt. Ze blijft altijd moedig, ze blijft altijd hopen. Ze geeft niet snel op, zal niet weg willen lopen. Gelooft in het wonder, houdt vol in de strijd. De liefde blijft… in eeuwigheid.

In Woudenberg was de ochtend begonnen met koffie. En als je dan een boerenbedrijf hebt, dan drink je die uit een mok met koeienprint. 

Hendrik was klaar voor zijn trouwbelofte aan Jolanda. Maar die corsage blijft een lastig ding met die magneetjes. Gelukkig zijn er meerdere paar handen om hierbij te assisteren.  

En dan kom ik in Ederveen en rijdt deze straat in, waar Jolanda woont. Hier ging ik gelijk van lachen, want dit is toch geweldig als de hele straat meeviert en de vlag voor je uithangt! 

Nog even een extra versiering en dan is het duidelijk zichtbaar waar de bruid woont. 

Oké, ietjes later dan gepland, maar daar is Hendrik dan… 

Tja, aan het eind van de dag ben je hier wel aan gewend. Ladder uit de kofferruimte en hop, Jolanda kon de auto in. 

“Wacht, vergeet de plu niet”. En ja, hij was toch echt even nodig, dus goed dat de paraplu erbij was. 

Als eerste stop naar Hendrik zijn eigen boerderij. 

En dan naar Amerongen. Ik krijg zelf altijd een vakantiegevoel als ik daar ben. En dan krijg je deze stralende meneer voor de lens.

Detail. 

Tot slot nog even de Dijk op en dan krijg je zomaar een paar zonnestralen toegeworpen. I love it! 

Enthousiast publiek als het bruidspaar luid claxonnerend de straat in komt. 

“Eh… Hendrik wat ga je daarmee doen?”

Volop bewondering van jong en wat ouder. 

Trotse (schoon)vader! 

In de Hof werd er getrouwd. 

Een babs, die niet alleen verteld met woorden maar ook kracht bijzet met mimiek! 

Niet een, niet twee maar drie lieve nichtjes die de ringen mogen aangeven. 

Voor de heren nog even spek happen voordat de kerkdienst begint. 

Open of dicht… 

Gods zegen.

Sommige dingen waren Hendrik en Jolanda niet van de op de hoogte, zoals hun beide families die het bruidspaar een prachtig lied toezongen.

Terwijl de felicitaties in ontvangst werden genomen, was dit stel hard aan het oefenen “voor later.”

Taart en toast.

Een jurk ligt ook lekker zacht. 

Het ging niet vanzelf, maar het is gelukt. Geen uitgescheurd pak, geen losvliegende knoopjes, maar Hendrik vloog. 

Na het diner kwam ik terug voor de feestavond. Vol met lekkere hapjes. En wat moet je daarvan nu kiezen 🙂 

De families hadden zich aardig uitgeleefd, en het bruidspaar werd van beide kanten hilarisch nagespeeld. 

Ook een feestnummer mocht hierbij niet ontbreken.

Met de nichtjes dansen en toen zat het er voor mij op. Ik heb er echt van genoten om hierbij te mogen zijn. 

Tot slot nog een mooi detail.

Lief bruidspaar, veel geluk samen!