André en Marcella

Posted on

Laat mij jouw tranen huilen
Samen dragen wij de pijn
Laat mij jouw glimlach lachen
Samen voelen wij de vreugde

Laat mij jou dragen
En je soms zelf laten lopen
Laat me je steunen
Laat ons samen hopen

Samen lopen wij de weg
Op weg naar onze toekomst.

Het zonnetje scheen niet, maar zo’n zonnebril staat natuurlijk wel super cool!
Het hele huis was een stuif’es in. Maakt het wel een relaxed in een hectische morgen waarin van alles gedaan moet worden.
Zuslief van de bruid heeft ze even geteld: 31 knoopjes voor André om ’s avonds los te maken. Hoop voor hem dat het net zo makkelijk ging als dat moeders het vast gemaakt heeft 😉
De kip is van het ontvangstcomité.
“Je bent prachtig.”
Omdat het weer wispelturig was, hebben we besloten om naar de Vlindertuin te gaan voor de reportage.
Wat hier gebeurde? Ik heb geen idee, maar vind het wel een grappig beeld opleveren.
Te sweet!
Het gaat natuurlijk om het bruidspaar, maar deze details van de bruidsmeisjes zijn zo mooi.
En natuurlijk ook even een stoere foto van deze schattige dametjes.
Het ontmoetingsmoment met de daggasten, waar de Veluwe en Twente samenkomen
door dit verbindende bruidspaar. André komt namelijk uit Wierden.
Bewonderende blik van zowel schoonvader en een van de schoonzussen.
Mooi detail, gemaakt door de oom van Marcella die bloemist is in Kootwijkerbroek.
Na de koffie en thee is het tijd voor een fotomoment. Onder andere van deze meiden met nozem. Ik ben niet zo’n drinker en kende dit drankje niet, maar deze meiden waren er erg enthousiast over.
Daarna met een ander stel vriendinnen, maar nu met wijn.
Niet teveel wijn natuurlijk, want er moet ook nog wat kracht in de armen blijven om André de lucht in te slingeren.
Missie gelukt!
In het gemeentehuis van Barneveld werd het burgerlijk huwelijk voltrokken.
Een moment waarbij ook geliefden gemist worden, maar niet vergeten zijn.
Een moment waar dingen opgebiecht worden. Zoals details over de first date tussen André en Marcella.
Een moment waar mooie, liefdevolle woorden over de anderen gezegd worden.
Een dagje op andere schoenen dan normaal maakt dat de schoenen af en toe even uit moeten.
André heeft mooie woorden voor zijn aanstaande. Een kus als waardering.
En dan is er een taak voor de bruidsmeisjes: de ringen aangeven.
Dat is leuk, maar wellicht een beetje spannend gevoel. Fijn als je dan als zusje een grote zus hebt ter ondersteuning.
Deze blik tussen moeder & dochter zegt toch alles?
“Mam, hoe lang nog?”
In een klein pittoresk kerkje in Kootwijk vind de Kerkelijke Inzegening plaats.
Na taart en toast is het heerlijk genieten op het terras en natuurlijk tijd om de ringen te bewonderen.
Prachtige ringen tot slot. De ring, die een cirkelvorm heeft, is het symbool van eenheid, onveranderlijkheid en eeuwige liefde.
En dat wens ik jullie toe!